امروزه چک کردن نمرات یک بازی از سمت منتقدان، تبدیل به روتین عادی گیمرها قبل از تجربه آن بازی شده است. با بررسی نمرات، بازیکنان سعی میکنند تا از میان سیل بازیهای جدیدی که هر روز منتشر میشوند، عنوانی را پیدا کنند که بالاترین عدد را دارد و آن را تجربه کنند. چرا که این عقیده در بین گیمرها جا افتاده که نمره نهایی یک بازی، تنها ملاک مناسب برای قضاوت در مورد کیفیت آن است.
بهترین بازی های نقش آفرینی با نمره پایین
اگرچه میانگین نمرات یک بازی، فاکتور مهمی برای قضاوت در مورد کیفیت آن است، اما همیشه درست نیست. در قسمتهای قبلی این سری مقاله، گفتیم که بازیهای زیادی هستند که علیرغم دریافت نمرات متوسط و حتی پایین، واقعا عناوین سرگرمکنندهای هستند. در این مقاله از پارسی گیم، به سراغ بازیهای نقشآفرینی میرویم که با وجود میانگین نمرات پایینشان، اما ارزش تجربه بالایی دارند.
10) Wild Arms XF

بدون شک پرطرفدارترین زیرمجموعه ژانر نقشآفرینی، JRPGها هستند که به عنوان نقشآفرینیهای ژاپنی نیز شناخته میشوند. در حالی که سالها قبل، اغلب طرفداران این مدل بازیها معمولا از شرق آسیا بودند، اما در دنیای امروز JRPGها حد و مرزی ندارند و مخاطبانشان در تمام قارههای دنیا به چشم میخورند. در سال 2007 هم شرایط تا حدی به همین صورت بود. در حالی که نقشآفرینیهای ژاپنی هنوز همهگیر نشده بودند، بازی Wild Arms XF منتشر شد. یک تاکیتکال RPG دو بعدی که متاسفانه هیچگاه آن طور که لایقش بود دیده نشد.
علیرغم کسب نمره بسیار متوسط 64 در متاکریتیک، اما Wild Arms XF به هیچ وجه یک بازی متوسط نیست. اگرچه ساخته Media.Vision با شاهکار بودن فاصله زیادی دارد، اما مکانیکهای گیمپلی و تاکتیکال آن به ظرافت طراحی شدهاند و میتواند برای عاشقان این سبک، واقعا سرگرمکننده باشد. اگر علاقهمند به تاکتیکال RPGهای ژاپنی هستید، Wild Arms XF یک جواهر کالت است که انتظارتان را میکشد.
9) Alpha Protocol

اگر بخواهیم در لیستی پنج تا از بهترین استودیوهای نقشآفرینیساز تاریخ را نام ببریم، قطعا Obsidian Entertainment یکی از آنهاست. این استودیو که امروزه زیرمجموعه ایکس باکس است، در طول تاریخش چندین و چند RPG به یادماندنی توسعه داده که اغلبشان هم به موفقیت رسیدند و در تاریخ ویدیو گیم جاودانه شدند. با این حال، آبسیدین یک بازی به خصوص در تاریخش دارد که شاید بسیاری از گیمرها حتی نامش را هم نشنیده باشند. بازی که علیرغم پتانسیلهای بسیاری که داشت، برخی تصمیمات اشتباه در روند توسعهاش، سبب شد تا خیلی زود به ورطه فراموشی سپرده شود؛ روی صحبت ما با بازی Alpha Protocol است.
Alpha Protocol یک بازی نقشآفرینی با عناصر مخفیکاری بود که در سال 2010 برای کامپیوتر و کنسولهای نسل هفتمی عرضه شد. در این بازی، شما نقش یک جاسوس را دارید که درگیر توطئهای بزرگ میشود. علیرغم داشتن ویژگیهای جذابی مثل آزادی کامل در چگونگی پیشبرد مراحل و المانهای خفیکاری که به خوبی طراحی شده بودند، اما مشکلاتی مثل باگهای فراوان و عملکرد فنی افتضاح در زمان عرضه، سبب شد تا بازی میانگین نمره ضعیف 63 را در متاکریتیک دریافت کند. با این حال، Alpha Protocol یک اثر خاص است؛ ترکیبی لذتبخش از مخفیکاری و نقشآفرینی که نظیرش در کمتر بازی دیده شده. این بازی نقصهای فراوانی دارد و این قابل کتمان نیست، اما به هیچ وجه بازی بدی نبوده و اگر آن را تجربه کنید، متوجه جاهطلبیها و ایدههای جذابی میشوید که حتی همین حالا هم در کمتر بازی دیده میشود.
8) Pirates of the Caribbean

مطمئنا خیلی از شما که این مطلب را میخوانید، از ساخت یک بازی اختصاصی از سری فیلمهای دزدان دریایی کارائیب بیخبر بودید. با این حال، بازی Pirates of the Caribbean واقعا ساخته شده و در سال 2003 برای PC و ایکس باکس اوریجینال منتشر شد. با این حال، باید بدانید که این بازی چیزی فراتر از یک عنوان لایسنسشده از یک مجموعه فیلم معروف است.
Pirates of the Caribbean یک بازی نقشآفرینی تمامعیار است که علیرغم پیچیده بودنش، اگر به مکانیکهای آن عادت کنید، در دنیایش غرق خواهید شد. با اینکه بازی ایرادات فراوانی دارد و میانگین نمره 65 هم بیانگر این موضوع است، اما به عنوان یک RPG، این ساخته بتسدا واقعا جذاب است و رنگ و بوی سایر RPGهای معروف این این شرکت را دارد.
7) Strangers Of Paradise: Final Fantasy Origin

Strangers Of Paradise: Final Fantasy Origin بازیایست که خیلی از طرفداران فاینال فانتزی از آن دل خوشی ندارند. جامعه طرفداران این مجموعه، همواره از Strangers Of Paradise به عنوان یک مضحکه یاد میکنند و میمهای خندهدار از ان میسازند. با اینکه بازی واقعا ایرادات فراوانی دارد و کارگردانی افتضاح آن سبب شده تا شاهد سکانسهای واقعا عجیب و مسخرهای در آن باشیم، اما از منظر گیمپلی، این بازی دست کمی از یک شاهکار ندارد.
ترکیب مبارزات سنتی سری فاینال فانتزی با المانهای سولزلایک، سبب شده تا گیمپلی عملا تنها نقطه قوت Strangers Of Paradise: Final Fantasy Origin باشد. مبارزات بسیار روان و لذتبخشند و حتی میتوانند اعتیادآور هم باشند. هر چه قدر هم که به داستان و سایر نقاط این بازی انتقاد شود، نمیتوان کتمان کرد که گیمپلی نیمهسولزلایک آن تا چه حد خوب طراحی شده. شاید اگر سایر وجوه این بازی، مثل داستان و گرافیک آن نیز با همین کیفیت توسعه داده میشد، Strangers Of Paradise نمره ضعیف 68 را دریافت نمیکرد و اثر به مراتب بهتری از آب در میآمد.
6) Deception 4

دیدن یک بازی نقشآفرینی استراتژیک که کاراکترهایش ظاهر عجیبی دارند و کمی مسخره به نظر میرسند، آن هم به عنوان یک انحصاری پلیاستیشن، چیزی نیست که هر روز ببینیم. این شرح حال یکی از عجیبترین و در عین حال مفرحترین نقشآفرینیهای استراتژیک تاریخ است که متاسفانه امروزه از یادها رفته. این بازی، Deception 4 نام دارد که دنبالهای بر سری JRPG به همین نام است (البته در ژاپن با اسم Kagero شناخته میشود).
Deception 4 اگرچه نمرات بالایی از منتقدان دریافت نکرد، اما در آن زمان حسابی به مزاق گیمرها خوش آمد. کلیت بازی، شبیه عنواین دفاع از قلعه است؛ با این تفاوت که شما به صورت مستقیم با مهاجمین مقابله نمیکنید. بلکه قبل از حمله آنان، انواع و اقسام تلهها را در محیط قلعه کار میگذارید و انتظار میکشید که دشمنانتان اسیر آنها شوند. اگرچه هسته بازی بسیار ساده بوده، اما به شدت لذتبخش است و میتواند تا مدتها سرگرمتان کند. نکته جالب این است که برخی از این تلهها از سری فیلمهای «تنها در خانه» الهام گرفتهاند و همین سبب میشود تا دز کمدی بازی بسیار بالا برود.
5) Nier

شاید گمان کنید که بازیهایی که میانگین نمرات زیر 70 دارند، از داستان قوی بهره نمیبرند. خب در مورد اغلب بازیها نیز چنین چیزی صدق میکند اما Nier یک استثناست. علیرغم نمره متاکریتیک 67، بازی Nier که در سال 2010 منتشر شد، حرفهای بسیار زیادی برای گفتند دارد. داستان این اثر، در حدود هزار سال بعد اتفاق میافتد و دنیایی نیمه ویران را نشان میدهد که هیچ شباهتی به آن تصوری که از آینده داشتید، ندارد. در این بین، یک پروتاگونیست بینام و نشان، در این جهان عظیم به دنبال داروییست تا یکی از عزیزانش را از مرگ نجات دهد.
علیرغم داشتن ایراداتی مثل گرافیک تاریخ مصرفهگذشته و مبارزات سفت و سخت، اما Nier نقاط قوت زیادی دارد. داستان این بازی به معنی واقعی کلمه شاهکار است و تا مدتها ذهنتان را تسخیر میکند. فضاسازی و شخصیتپردازی عالی، دیگر نکات مثبتیست که باعث میشود این بازی تبدیل به یک فاجعه نشود. همینها باعث شد تا بر خلاف بسیاری از بازیهای این لیست، Nier نه تنها شکست تجاری نخورد، بلکه فروش خوبی هم داشته باشد و طرفداران زیادی به دست آورد. موفقیتهای این بازی بعدا منجر به ساخت ریمیک آن و دنبالهاش شد و امروزه Nier یک IP مهم برای اسکوئر انیکس به شمار میرود.
4) Resonance of Fate

Resonance of Fate بازیایست که قربانی جاهطلبیهای بیش از حد خودش شد. این JRPG سه بعدی، اولین بار در سال 2010 منتشر شد و توجهات زیادی را به خود جلب کرد. اما متاسفانه این توجه، از نوع مثبت نبود. افرادی که Resonance of Fate را تجربه کردند، از سیستم مبارزات عجیب و بسیار پیچیده آن، که قرار بود تحولی در ژانر نقشآفرینی نوبتی باشد، بسیار گله کردند. در حالی که مبارزات بازی در هسته خود نوبتی بود، اما بازیکن باید پیوسته جای کاراکترش را تغییر میداد تا نسبت به دشمنانش، برتری استراتژیک کسب کند.
این ترکیب دیوانهوار از حرکت و ضربه، چیزی بود که تا به حال مشابهش در هیچ بازی دیگری دیده نشده بود. تیم سازنده گمان میکرد که با چنین نوآوری، بازیشان در تاریخ جاودانه خواهد شد؛ اما متاسفانه Resonance of Fate خیلی زود فراموش شد. از بخت بد، سیستم مبارزات بسیار پیچیده این بازی، توجهات را از داستان جذاب و کاتسینهای سینمایی آن پرت کرد. ضمن اینکه اگر صبر و پشتکار داشته باشد و بتوانید سیستم مبارزات بازی را به طور کامل یاد بگیرید، با تجربهای مواجه خواهید شد که نظیرش را در هیچ بازی دیگری ندیدهاید.
3) Summoner 2

سری بازیهای Summoner در کل عناوین سخت و بد قلقی هستند و بازی Summoner 2 نیز گل سر سبد آنهاست. این بازی در سال 2002 برای پلیاستیشن 2 منتشر شد و نظرات ضد و نقیض منتقدان را برانگیخت. بسیاری از منتقدان، از گیمپلی سخت، دوربین بد و گرافیک تار آن گله میکردند، اما در عین حال این اثر را به خاطر بهبودهایی که نسبت به نسخه اولش داشته، تحسین میکردند. اصلیترین نقطه قوت Summoner 2، بیشک داستان جذاب و درگیرکنندهاش است.
بازی Summoner 2 یک شاهکار نیست، اما به خوبی میتواند مخاطبش را سرگرم کند. روایت داستانی بازی بسیار خوب است و ماجراجوییهای کوچک و بزرگ زیادی را سر راهتان میگذارد که تا مدتها به یادتان میماند. به طور کلی، Summoner 2 اگرچه یک بازی عالی نیست، اما یک نقشآفرینی خوب است که اگر به آن فرصت دهید، پشیمان نخواهید شد.
2) Avernum: Escape From the Pit

تا قبل از سه بعدی شدن بازیها و ظهور سبک جدیدی از عناوین نقشآفرینی، RPGهای کلاسیک و دو بعدی در دوران اوج خود بودند. تا اواسط دهه نود، این سبک از بازیها عملا ژانر اول دنیای ویدیو گیم بودند و سبک بصری و اتمسفر خاص آنها، هنوز هم برای بسیاری از گیمرها جذاب است. در این بین، شرکت Spiderweb Software تصمیم گرفت تا با ریمیک یک نقشآفرینی کلاسیک و معروف که سابقا در سال 1995 منتشر شده بود، این نیاز گیمرها را برآورده کند.
در نتیجه، این استودیو در سال 2011، بازی Avernum: Escape From the Pit را منتشر کرد که بازسازی بود از بازی به نام Exile: Escape from the Pit. در این نقشآفرینی فانتزی و تاریک، بازیکن در نقش یک سطحنشین است که به دستور پادشاه، از سطح زمین به درون آن تبعید شده است. Avernum نام تبعیدگاه پروتاگونیست بازی است که چیزی بین زندان و جهنم تلقی میشود. با این حال، کاراکتر اصلی برای خلاصی از این جهنم و انتقام از پادشاه، تصمیم میگیرد شورشی را در این مکان رهبری کند و مردم Avernum را از آن فراری دهد. این داستان جذاب به کمک مکانیکهای گیمپلی بهبودیافته، باعث میشود Avernum: Escape From the Pit تبدیل به چیزی فراتر از یک بازی متوسط شود و تا مدتها در ذهنتان باقی بماند.
1) Kingdom Come: Deliverance

Kingdom Come: Deliverance 2 که همین چنذ ماه پیش منتشر شد، یک شاهکار واقعی بوده و در این مورد حرفی نیست. با این حال، نسخه اول این بازی، شرایط متفاوتی دارد. در زمان عرضه در سال 2018، علیرغم داشتن پتانسیل فراوان، Kingdom Come: Deliverance 1 از مشکلات فراوانی رنج میبرد؛ از باگها و ایرادات فنی فراوان گرفته، تا طراحی بد برخی مکانیزمهای جهانباز.
علیرغم همه این ایرادات، ساخته Warhorse Studios در هسته خود، یک RPG واقعی بود. در روزهایی که بازیهای نقشآفرینی جدید دیگر به اندازه گذشته به عناصر سنتی این ژانر وفادار نبودند، Kingdom Come: Deliverance یکبار دیگر به پیشینیانش عرض احترام میکرد. اگر به نقشآفرینیهای سفت وسخت قدیمی علاقه دارید و میخواهید در کنارش داستانی جذاب را هم بشنوید، نسخه اول کینگدام کام را نباید از دست بدهید؛ چرا که درست مثل قسمت دوم، حرفهای زیادی برای گفتن دارد.
جمع بندی
در میان سیل بازیهای جدیدی که هر روزه عرضه میشوند، تجربه نشان داده که بد نیست هرازگاهی به بازیهایی با نمره پایینتر هم فرصتی برای خودنمایی بدهیم. خیلی وقتها بازیکنان فراموش میکنند که نمره پایین یک بازی، نمیتواند یک تصویر کامل و جامع از آن را ارائه دهد. آنها نمیدانند که ممکن است در پسِ ایرادات پرتعداد این نوع بازیها، ایدههای خلاقانه و داستانهای شنیدنی وجود داشته باشد که قطعا ارش وقت گذاشتن را دارند. در این مقاله، به 10 تا از بهترین بازیهایی پرداختیم که علیرغم میانگین نمرات پایینشان، آثار سرگرمکننده و قابل احترامی هستند و نکات مثبت زیادی در خود نهفته دارند. اگر فکر میکنید بازیهای دیگری نیز شایسته حضور در این لیست را دارند، حتما نامشان را در بخش نظرات با ما در میان بگذارید.
سوالات متداول در رابطه با این محتوا
دیدگاه کاربران
تعداد دیدگاه کاربران: 1 دیدگاهYaser
من resonance of fate رو چند بار بازی کردم و هر بار چیز تازه ای از گیمپلی فهمیدم.برای من همیشه بهترین بازی jrpg تاریخه