نشریهی تلگراف در تازهترین مقالهاش با عنوان «افیون روحانی: آیا اعتیاد به بازی میتواند یک نسل را از بین برد؟» به مقولهی استفادهی بیشازحد از کامپیوتر و خیره شدن به صفحهنمایش، بهجای خواندن کتابهای چاپشده پرداخته و آن را پاندمی جهانی بعدی خوانده که میتواند به مغز نوجوانان صدمات جبرانناپذیری وارد کند. این مقاله بهسلامت نوجوانان میپردازد و باور دارد که بازی های ویدیویی ریسک ابتلا به بیماریهای خطرناک را افزایش میدهند. انتشار این مقاله با جنجال زیادی همراه بوده و بسیاری به محتوای آن و نبود هیچ مدرک معتبری، تاختهاند.
نویسندهی مقاله در آخر همگان را از خطرات بزرگ بازی های ویدیویی ترسانده و باور دارد که اعتیاد به بازی و کامپیوتر، میتواند پاندمی جهانی بعدی را به راه بیندازد. اگر به محتوای مقاله حساس شویم و آن را با دقت بیشتری بخوانیم، میبینیم که ادلهی آن بر اساس یک محتوای حکومتی کشور چین است که بازی های ویدیویی را به «مواد مخدر الکترونیکی» توصیف کرده و به همین دلیل، محدودیتهای تازهای را برای بازیکنان و بازی های ویدیویی پدید آورده است. بخش دیگری از مقاله، بر اساس اظهارات یک نویسنده به نام آبی سیلور (Abi Silver) است که اخیراً یک داستانی خیالی در مورد صنعت بازیهای ویدیویی منتشر کرده است.
رمان جدید خانم سیلو به نام « The Midas Game» در مورد دو وکیل است که از یک گیمر و سلبریتی محبوب یوتیوب دفاع میکنند که به اتهام کشتن یک روانشناس ضد گیمینگ و بازی، به زندان افتادهاند. در بخشی از کتاب بیانشده که این روانشناس خیالی، از معایب و خطرات بازی های ویدیویی صحبت کرده و به همین دلیل به قتل رسیده است و در آخر کتاب به این نتیجه میرسد که کشتن یک شخصیت خیالی در بازی ویدیویی، میتواند منجر به کشتن یک فرد واقعی شود و گیمینگ بسیار خطرناک است.
بازی ویدیویی یک افیون روحانی!
اظهارات نشریهی تلگراف و صحبتهای آبی سیلو با انتقادات شدید مواجه شده و بسیاری این نشریه را به «نمایش اشتباه بازی های ویدیویی» متهم کردهاند. خانم سیلور در بخشی از مقاله، تجربههای پسرش را به اشتراک گذاشته و بازی Fortnite را یک اثر اعتیادآور که منجر به ترشح بیشازحد دوپامین میشود، خوانده است. وی در این مورد نوشته:
من تعجبزده شدم که چیزی بدون هیچ قانون و مقرراتی و بهصورت رایگان در دسترس کودکان ماست که فوقالعاده خطرناک است؛ اما کسی کاری در مورد آن انجام نمیدهد. انگار کسی هر شب به اتاقخواب پسرم میآمد و مواد مخدر را به او تزریق میکرد.
نویسندهی مقاله در ادامه ادعا میکند که بیش از 86 میلیون نفر از اختلال گیمینگ و اعتیاد به بازیهای ویدیویی رنج میبرند و این آمار هم بر اساس پژوهشهای سازمان بهداشت جهانی گزارششده؛ این در حالی است که آمار گفتهشده بر اساس یک گزارش قبلی نشریهی تلگراف است که حدود 3 درصد از گیمرها را مبتلابه اختلال گیمینگ و دوری از زندگی دانسته بود. نشریه گاردین هم اخیراً گزارشی از کمپهای اعتیاد بازی منتشر کرده که نشان میدهد تنها 56 نفر از بستهی درمان اعتیاد به بازی های ویدیویی در بین ماههای ژانویه و مه امسال استفاده کردهاند.
نمایش نادرست گیمینگ توسط تلگراف
بر اساس گزارشها، بیش از 40 میلیون نفر در انگلستان به بازی میپردازند و این رقم بسیار بالایی است. در سوی دیگر، گفتههای خانم سیلور بر اساس واقعیت نیست و اینطور نیست که هیچ قوانین خاصی برای بازی های ویدیویی وجود نداشته باشد و بلکه کشور انگلستان، بیش از دیگر کشورها، به صنعت بازی اهمیت میدهد و حتی یک قانون بهخصوص برای حمایت از توسعهدهندگان بازی هم دارد. یکی از سخنگویان کمیتهی سرگرمی انگلستان در گفتگو با VGC، این مقاله را ناامیدکننده خوانده و باور دارد که بازی های ویدیویی کاملاً اشتباه به تصویر کشیده شدهاند و نمیتوان اسم «افیون روحانی» را روی آنها گذاشت و بازی را یک ماده مخدر نامید.
اگرچه بازیهای ویدیویی یک ماده مخدر نیستند و پژوهشهای مختلف، حاکی از اهمیت آنها در فرایند رشد کودک و نوجوان است؛ اما «اختلال گیمینگ» که توسط سازمان بهداشت جهانی یک مسئلهی جدی نامیده شده، نیاز به توجه بیشتری میان خانوادهها دارد. فردی که مبتلابه اختلال گیمینگ است، توانایی کنترل ساعات بازی خود را ندارد و همچنین زندگی واقعی را دور انداخته و تمام ساعات روز را به بازی میپردازد که درنهایت باعث ایجاد مشکلات روانی و اساسی در زندگی روزمره، ازجمله احتمال پایین آمدن نمرات در مدرسه و اخراج از کار میشود.
منبع: VGC
دیدگاه کاربران
تعداد دیدگاه کاربران: 0 دیدگاه