هیچ چیز ارزشمندتر از خانواده نیست

نقد و بررسی بازی Mafia Definitive Edition

علی ناجی مقدم 7 اردیبهشت 1400 بدون دیدگاه

2,317 بازدید

مدتی است که شاهد بازسازی‌های زیادی از بازی‌های ویدیویی گذشته هستیم. گویا استودیوهای بازی‌سازی به ارزش این عناوین تاریخی پی برده و فهمیده‌اند که بسیاری از آن‌ها ارزش دوباره سرمایه‌گذاری کردن را دارند. بازی‌های قدیمی‌تر تاروپود ساده‌ای داشتند اما درعین‌حال سرگرم‌کننده و جذاب بودند و با همین عناصر محدود و بدون داشتن جلوه‌های خیره‌کننده گرافیکی، بازیکنان را مجذوب خود می‌کردند. حال استودیوهای بازی‌سازی همین عنصر غایب را به بطن آن‌ها اضافه می‌کنند و یک بازی کامل را برای تجربه دوباره به طرفداران هدیه دهند. در این مقاله به نقد و بررسی یکی از همین عنوان‌های بازسازی‌شده با نام Mafia Definitive Edition خواهیم پرداخت.

اما ابتدا کمی از تاریخچه این بازی بگوییم. اولین بازی Mafia یکی از پیشروهای سبک اکشن در کنار داستانی گنگستری و مربوط به خلاف‌کاران بوده است. در دنیای این بازی، خلاف‌کاران اغلب ایتالیایی بوده و داستان بازی ماجراهای گروه‌های تبهکار دوران گذشته و کلاسیک در آمریکا روایت می‌کند. پوسته‌ای آشنا از صحنه‌هایی متشکل از ماشین‌های کلاسیک، سلاح معروف Tommy Gun با خشاب گرد همیشگی‌اش، بارانی‌های بلند در کنار ظاهر شیک و کراوات زده و کلاه‌های منحصربه‌فرد آن دوران که بر سر هر مردی دیده می‌شد. حال استودیو Hanger 13 تصمیم به بازسازی نسخه اولیه بازی که در سال 2002 عرضه شد گرفته تا این دنیای جذاب را با ظاهری به‌روز شده و چشم‌نواز برای ما به تصویر بکشد.

داستان بازی در سال 1930 میلادی در شهر خیالی Lost Heaven که یک بازسازی خوب از شیکاگوی قدیم است جریان دارد و مربوط به یک راننده تاکسی سخت‌کوش و ساده با نام Tommy Angelo است که در یک ‌شب سرنوشت‌ساز درگیر ماجرایی می‌شود که تا ابد زندگی‌اش را تغییر خواهد داد و باعث می‌شود دیگر هرگز آن آدم سابق نباشد. شما در نقش او به‌صورت فلش بک داستان زندگی خود را برای یک کارگاه پلیس در یک کافه تعریف و به او توضیح می‌دهید که چگونه از یک راننده تاکسی ساده تبدیل به یکی از موفق‌ترین تبهکاران شهر تحت پوشش یکی از خانواده‌های مافیایی شدید. در همان شب سرنوشت‌ساز، دو نفر از اعضای گروه Don Salieri در حال فرار از گروهی که آن‌ها را به رگبار بسته‌اند به Tommy پناه آورده و به کمک او از دست آن‌ها فرار می‌کنند. Tommy اما زندگی آرام خود را بیشتر ترجیح می‌دهد و پس از دریافت دستمزد خود از تیم مافیایی که بسیار بیشتر از دستمزد روزانه‌اش است، تصمیم می‌گیرد مسیر خود را ادامه دهد. تا اینکه در یک روز گروهی که Tommy آن شب از دستشان فرار کرده بود وی را پیداکرده، تاکسی او را اوراق می‌کنند و خودش را نیز مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد. این امر باعث می‌شود که Tommy برای انتقام به دوستان جدیدش مراجعه کند و از آن‌ها تقاضای کمک کند که همین موضوع باعث علاقه‌مند شدن رئیس آن‌ها که Don Salieri نام دارد، به Tommy می‌شود. در این لحظه Tommy تصمیم می‌گیرد که مسیر زندگی‌اش را برای همیشه تغییر دهد و وارد بازی‌های خطرناک مافیایی شود.

داستان بازی یکی از موفق‌ترین و اصلی‌ترین عناصر آن محسوب می‌شود. شما خود را در میان جنگ دو خانواده بزرگ مافیایی پیدا خواهید کرد. هرچند مانند داستان فیلم معروف پدرخوانده، روابط خونی و شجره‌نامه‌ای کمتر مدنظر است و تمامی افراد گروه شما، دوست و رفیق محسوب می‌شوند و پیوند بین شما باوجوداینکه پیوند خونی نیست اما قوی و محکم است و بنای محکم این خانواده را ایجاد می‌کند. این داستان روایت قاچاق کردن، تیراندازی و خونریزی، قدرت، باج دادن، فساد در پلیس، خیانت و حسادت و مهم‌تر از همه اهمیت خانواده است. پیام این بازی این است که هر اتفاقی هم رخ دهد، خانواده مهم‌ترین رکن است و باید برای آن هر آنچه داریم را فدا کنیم.

روایت داستان توسط Cut-Scene های فوق‌العاده در کنار دیالوگ‌هایی که میان شما و دیگر شخصیت‌ها ردوبدل می‌شود انجام شده و بازی بسیار در این امر موفق عمل کرده و یک روایت کاملاً نفس‌گیر و بی‌نقص از داستان را برای شما انجام می‌دهد. تمامی کاراکترهای اصلی که با آن‌ها سروکار دارید شخصیتی منحصربه‌فرد و پرعمق داشته و هرکدام داستان پس‌زمینه و گذشته‌ای دارند که به‌مرور با آن‌ها بیشتر آشنا می‌شوید. در طول مأموریت‌های مختلفی که در بازی تجربه می‌کنید نیز جزییات بیشتری از دنیای بازی و تبهکاران آن زمان دستگیرتان می‌شود تا هیچ علامت سؤال و ابهامی باقی نماند.

بهتر است کمی به گیم پلی بازی بپردازیم و این موضوع را مطرح کنیم که بازسازی این بازی موفق، خود تا چه اندازه توانسته دل هواداران را به دست آورد. گیم پلی بازی درحالی‌که بی‌اندازه ساده است اما سرگرم‌کننده، هیجان‌انگیز است و در مواردی حتی شما را با چالش‌هایی روبه‌رو می‌کند. شما به تعداد قابل‌توجهی از سلاح‌های مختلف دسترسی دارید و با کمک سیستم پناه گرفتن پشت اشیا (چیزی مشابه بازی Gears Of War) باید از تیررس دشمنان پنهان شوید. باوجود شباهت بازی به یک عنوان Open-World بازی گیم پلی‌ای خطی دارد و شما در طی 20 مرحله، مأموریت‌های مختلفی را بر عهده خواهید گرفت و باوجوداینکه این مأموریت‌ها در جای‌جای شهر جریان دارند، ماهیت Open-World کمتر در بازی وجود دارد. بااین‌حال شهر کاملاً زنده و واقع‌گرایانه است. اگر در هنگام گشت‌وگذارهای خود به جزییات شهر دقت کنید صحنه‌هایی جالب و واقع‌گرایانه می‌بینید. مردم شهر به کارهای روزمره خود مشغول‌اند. برخی در حال صحبت هستند، برخی روزنامه می‌خوانند و یا مشغول کار در یک مغازه هستند. همچنین تقابل شهروندان با شما به‌شدت به واقعیت نزدیک است. درصورتی‌که رفتاری مشکوک از شما ببینند یا هراسان می‌شوند یا اگر امور پلیسی در نزدیکی آن‌ها باشد به او اطلاع می‌دهد. عکس‌العمل آن‌ها در مقابل رانندگی بی‌پروای شما نیز جالب است و به‌خوبی سعی می‌کنند تا از جلوی اتومبیل شما جاخالی بدهند.

نکته قابل‌توجه دیگر تنوع این 20 مرحله بازی است. البته این یکی از ویژگی‌های بازی‌های گذشته محسوب می‌شود. این بازی‌ها بدون داشتن عناصر مختلف و متعدد بازی‌های امروزی صرفاً با ارائه تنوع در مراحل خود، بازیکن را مجذوب و علاقه‌مند نگه می‌داشتند. این موضوع در بازی Mafia نیز صدق می‌کند. هر مرحله از بازی شما را با مأموریتی متفاوت درگیر می‌کند که سبک گیم پلی در هرکدام متفاوت است. در برخی باید مخفیانه پیشروی کنید، در برخی دیگر باید همه‌چیز را به رگبار ببندید و سپس در تعقیب و گریزی نفس‌گیر با اتومبیل فرار کنید، گاه باید در لحظه‌ای خاص شخصیتی مهم را ترور کنید، ماشین مسابقه‌ای راننده حریف را دچار نقص فنی کرده تا در مسابقه پیروز شوید و … این تنوع در مراحل یکی از اصلی‌ترین عناصر موفق بازی است و شما را تا آخرین مرحله، علاقه‌مند نگه می‌دارد. داستان بسیار زیبا و قوی بازی که در مواقعی به یک تراژدی تبدیل می‌شود نیز در کنار این تنوع تجربه بازی را بیش‌ازاندازه لذت‌بخش خواهد کرد.

هوش مصنوعی دشمنان نیز بسیار عالی و بی‌نقص عمل می‌کند. خصوصاً اگر بازی را در درجه‌های سختی بالاتر امتحان کنید، متوجه خواهید شد که با دشمنانی سرسخت و باهوش سروکار دارید. آن‌ها به‌تمامی سلاح‌هایی که شما در اختیاردارید دسترسی دارند و بسیار هوشمندانه از آن‌ها استفاده کرده و از هیچ فرصتی برای از پای درآوردن شما غافل نخواهند شد. آن‌ها به‌موقع پناه می‌گیرند، پیشروی می‌کنند، از کوکتل مولوتوف استفاده کرده و یا شما را برای غافل‌گیری دور خواهند زد. ازآنجاکه سیستم بازی قدیمی است، سطح سلامتی برای شخصیت شما وجود دارد و فقط در نقاطی خاص از مرحله می‌توانید آن را با استفاده از صندوق داروها بازیابی کنید که صدمه دیدن را در بازی به امری مهم تبدیل می‌کند. تیراندازی به دشمنان نیز واقع‌گرایانه طراحی‌شده است به‌طوری‌که اگر به دست یا پای آن‌ها شلیک کنید، همان اعضا آسیب می‌بینند و همچنان از تلاش برای کشتن شما دست برنمی‌دارند. برای مثال اگر دشمنی یک شاتگان بزرگ در دست داشته باشد و شما به دستان او شلیک کنید، تفنگ از دست او رهاشده و ادامه مبارزه را با یکدست و توسط کلت خود دنبال می‌کند.

یکی از نکات منفی در گیم پلی انیمیشن نسبتاً طولانی مردن کاراکتر شما است. درصورتی‌که توسط دشمنان از پای درآمدید، صحنه مرگ شما به‌صورت آهسته نمایش داده می‌شود تا پس از مدتی دوباره عبارت بارگذاری مجدد در صفحه‌نمایش داده شود. این موضوع چندان حائز اهمیت نیست اما اگر در قسمت سختی از یک مرحله گرفتارشده باشید و دائم بمیرید، اتلاف وقت شما ممکن است کمی آزاردهنده به نظر برسد. غیرازاین تمامی عناصر گیم پلی اعم از تیراندازی، مخفی‌کاری، رانندگی و تعقیب و گریزها کاملاً قابل‌قبول و حرفه‌ای اعمال‌شده‌اند. طیف گسترده‌ای از اتومبیل‌های کلاسیک نیز در بازی وجود دارد که می‌توانید مأموریت‌های خود را با آن‌ها انجام دهید. کنترل آن‌ها کمی سخت است و با کنترل یک اتومبیل در GTA یا Need For Speed کاملاً متفاوت است که با توجه به قدیمی بودن خودروهای داخل بازی این امر قابل توجیه است. تخریب پذیری خودروها نیز بسیار با جزییات پیاده‌سازی شده است و آثار گلوله، ضربه و شکستگی شیشه‌ها و چراغ‌ها و پنچر شدن به‌خوبی نمایان می‌شوند. اگر خودرویی که میرانید بیش‌ازحد صدمه ببیند و جوش بیاورد، درصورتی‌که آن را خاموش‌کنید و از آن خارج شوید، دیگر استارت نمی‌خورد و به‌کلی از کار می‌افتد که توجه سازندگان به جزییات را نشان می‌دهد. قابلیت تیراندازی از داخل اتومبیل نیز وجود دارد که نسبت به بقیه بازی کمتر واقع‌گرایانه است اما قابل‌چشم‌پوشی است.

سیستم پلیس و قانون‌شکنی در بازی بسیار زیبا و دقیق پیاده‌سازی شده است. اگر در مقابل چشمان پلیس کوچک‌ترین خطایی بکنید تحت تعقیب قرار می‌گیرید. حتی اگر با سرعت به ماشین‌های مردم عادی برخورد کنید نیز در صورت وجود پلیس در نزدیکی، خلاف شما دیده‌شده و تحت تعقیب قرار می‌گیرید. هر چه خلاف شما سنگین‌تر باشد، نیروهای بیشتری به دنبال شما خواهند آمد و این موضوع با سیستم معروف ستاره‌های 5 گانه GTA به شما نشان داده می‌شود. تعقیب و گریزها با پلیس در کمال سادگی جذاب هستند و برای فرار کردن از آن‌ها باید از نقاطی خاص از نقشه که خیابان‌هایی ناتمام و تحت ساخت هستند عبور کنید و مشابه چیزی مانند Need For Speed Most Wanted قدیمی، با گذشتن از موانع آن خیابان پلیس‌ها را پشت سر خود جا بگذارید. درمجموع سیستم پلیس‌بازی کاملاً درخور و مناسب است و عجیب است که یک بازی با این قدمت، این موضوع را رعایت کرده اما عنوانی مانند Cyberpunk 2077 از ارائه آن عاجز است!

و اما مهم‌ترین بخشی که باید به آن پرداخت گرافیک و جلوه‌های بصری است زیرا تمامی تلاش سازندگان بازسازی این مورد بوده است. باید گفت که آن‌ها در کار خود سنگ تمام گذاشته‌اند و یک بازی زیبا، چشم‌نواز و کاملاً مشابه بازی‌های نسل جدید را برای شما فراهم کرده‌اند. همه‌چیز از صورت شخصیت‌ها، صداگذاری آن‌ها و حرکت کردن دهانشان، محیط شهر و نورپردازی زیبای آن، چه در طول روز چه در طول شب، انعکاس نور بسیار واقع‌گرایانه که در سطوح صیقلی بدنه اتومبیل‌ها و چاله‌های آبی بسیاری که هوشمندانه بر سطح خیابان قرارگرفته‌اند تا گرافیک زیبای بازی را به رخ شما بکشند، زیبا و چشم‌نواز است. سلاح‌ها نیز همگی با جزییات طراحی‌شده‌اند و شلیک کردن با آن‌ها حس بسیار خوبی را به شما منتقل می‌کند. لباس‌های شخصیت‌های بازی نیز همگی استایل کلاسیک، زیبا و درخور داستان بازی را دارند و کاملاً حس یک گنگستر واقعی را به شما می‌دهند. تنها نکته معمولی گرافیک، عنصر آتش در بازی است که کمی نسبت به بقیه موارد به آن کم‌لطفی شده است و کمی غیرواقعی جلوه می‌کند. محیط شهر نیز کاملاً رنگ‌بندی‌های زنده و زیبا در کنار نورپردازی مناسب را پیش چشمان شما به نمایش می‌کشد که تجربه گشت‌وگذار در آن را چه پیاده و چه سوار بر خودرو، لذت‌بخش می‌کند.

مطالب پیشنهادی:

دیگر عنصر قوی بازی موسیقی زیبا و کلاسیک بازی است که کاملاً متناسب با جو گنگستری داستان تهیه‌شده. نوای زیبای شیپور و ساکسیفون در کنار دیگر سازهای کلاسیک و جز، لحظات زیبا و مشابه فیلم‌هایی در همین ژانر را خلق می‌کند و در کنار داستان قوی بازی، تجربه‌ای بی‌نظیر را به خورد شما می‌دهد.

اما اشاره به این نکته خالی از لطف نیست که کمبود عنصر Open-World در این دنیای زیبا به‌خوبی حس می‌شود. هرچند بازی اصلی نیز یک بازی مرحله‌ای و خطی بود اما سازندگان می‌توانستند در بازسازی بازی این موضوع را نیز بیشتر موردتوجه خود قرار دهند. با به پایان رساندن بازی حالت Free Ride بازی برای شما باز می‌شود که اجازه می‌دهد در شهر آزادانه گشت‌وگذار کنید و اتومبیل‌های جدید را به کلکسیون خود در پارکینگ اضافه کنید و رازهای مخفی شهر را که در قالب آیتم‌هایی در سرتاسر شهر پراکنده‌شده‌اند بیابید؛ اما این قسمت از بازی چندان چنگی به دل نمی‌زند و خیلی زود خسته‌کننده می‌شود چراکه شما کار خاصی در آن ندارید و صرفاً در حال گشت‌وگذار هستید. بهتر بود تعدادی فعالیت یا مأموریت فرعی هم در بازی اضافه می‌شد تا این تجربه بی‌نظیر کمی طولانی‌تر بود و با پایان داستان، دنیای آن نیز حالتی پوچ و توخالی به خود نمی‌گرفت.