تفاوت های ریمیک سایلنت هیل 2 با نسخه اصلی

سری بازی‌ های ترسناک سایلنت هیل از نظر داستانی ارتباط چندانی با هم ندارند و تقریباً هر نسخه چه از مجموعه اصلی و یا بازی‌های فرعی هر کدام داستان جداگانه را برای مخاطب به نمایش می‌گذارند. حالا پس از ۲۳ سال انتظار نسخه بازسازی سایلنت هیل 2 یک بار دیگر ما را به دنیای وهم و خیال این فرانچایز ترسناک می‌برد. جایی که اتفاقات غیر طبیعی و ترسناکی رخ می‌دهد که هیچ توجیهی برای آن نداریم.

بازی Silent Hill 2 اورجینال در سال ۲۰۰۱ و اوج شکوفایی کنسول‌های نسل ششم و قدرت نمایی پلی استیشن ۲ عرضه شد، اما از ان زمان نزدیک به 20 سال گذشته است و همه چیز از مکانیک بازی تا گیم پلی باید تغییر کند. به هر حال چیزی که ما از نسخه بازسازی یکی از محبوب‌ترین بازی‌های سایلنت هیل انتظار داریم این است که از نظر داستان و گیم پلی به نسخه اصلی خود وفادار بماند.

تفاوت‌ های سایلنت هیل 2 ریمیک با نسخه اصلی

البته این موضوع در مورد بازی جدید کونامی و بلوبر تیم صدق می‌کند و ریمیک Silent Hill 2  داستان مشابهی با بازی اصلی دارد و شخصیت‌ها، انگیزه‌های آن‌ها و مکان‌ها تا حد زیادی یکسان هستند. اما چیزی که این نسخه را از بازی اصلی جدا می‌کند، در واقع برخی تغییرات ریز و درشت هستند که ریمیک سایلنت هیل 2 را یک بازی جدیدتر معرفی می‌کند و صرفاً یک ریمستر و یا کپی تقلیدی از عنوان موفق سایلنت هیل 2 اورجینال به حساب نمی‌آید. پس دقیقاً چه چیز‌هایی به عنوان تفاوت‌های ریمیک سایلنت هیل ۲ با نسخه اصلی به حساب می‌آیند؟ در این مقاله از پارسی گیم قصد داریم تا تمامی تغییرات ظاهری و کلی ریمیک سایلنت هیل 2 با نسخه اصلی آن را با هم مقایسه کنیم.

10) طراحی مجدد کاراکتر ماریا

• زیباتر و دلربا‌تر از همیشه

ماریا یکی از شخصیت‌های اصلی داستان بازی Silent Hill 2 و یک چالش ذهنی قهرمان داستان ما یعنی جیمز ساندرلند است.دقیقاً زمانی که جیمز پس از ورود به سایلنت هیل نامه‌ای عجیب از همسر متوفی خود دریافت کرده است و بدون توجه به اتفاقات قبلی در شهر می‌چرخد، ناگهان در نزدیکی دریاچه ماریا را ملاقات می‌کند. اما او چه کسی است؟ این همان سوالی است که جیمز در ابتدا از ماریا می‌پرسد و جواب او این است که هر چیزی که تو بخواهی! انگار که چیزی اهمیت ندارد.

به گفته هری و آنچه که از داستان بازی متوجه می‌شویم، ماریا شباهت زیادی به همسر متوفی جیمز، ماری دارد. آخرین بار جیمز همسر را در بستر بیماری ترک کرد و او را دنیا رفت؛ اما از طرفی دیگر ماریا بسیار سرزنده‌تر، جذاب‌تر و ظاهری دلفریب دارد. با اینکه در داستان بازی بار‌ها شاهد کشش‌های عاطفی بین این دو شخصیت هستیم، ولی همه چیز از اولین ملاقات آن‌ها در کنار دریچه شروع می‌شود.

استایل ظاهری ماریا همیشه بازتابی از احساسات جیمز در مورد همسرش بوده است. در بازی اصلی او دارای سبک لباس‌های مرسوم در دهه ۹۰ میلادی از جمله کت قرمز رنگ، یک دامن طرح پلنگی، تتوی پروانه‌ای روی کمرش و چکمه‌های بلندی بود. ولی در ریمیک سایلنت هیل ۲ ماریا طراحی کاملا متفاوتی دارد. البته هنوز مشخصات ظاهری او از جمله لباس‌های کوتاه و تتوی پروانه کاملا حفظ شده‌اند. از طرفی سلیقه لباس امروزی‌تر شده است و فاصله زیادی با مد و فشن دهه ۹۰ میلادی دارد. با این حال اگر به دنبال لباس ماریا در نسخه اورجینال بازی هستید، در منطقه غرب ساوت ویل آن را پیدا خواهید کرد.

9) دوربین سر‌شانه‌ای

• زاویه دید بهتر برای مبارزه و گشت‌گذار در محیط

همیشه زاویه‌های ثابت دوربین بخشی از میراث بازی‌های ترسناک دوره ۹۰ میلادی و دهه ۲۰۰۰ محسوب می‌شود. از بازی‌های Resident Evil تا Fatal Frame و سایلنت هیل هر کدام به شیوه خود از زاویه‌های دوربین ثابت در آثار خود استفاده کرده‌اند. بازی Silent Hill 2 اما به جای یک دوربین ثابت، دوربین به طور مداوم در زوایای مختلف به دنبال شخصیت جیمز حرکت می‌کرد و همیشه در نزدیک او بود تا با حرکت مداوم او به طرفین مدام تغییر کند. این حالت به خصوص در صحنه‌های نبرد به موجودات مختلف حس فیلم‌های ترسناک دهه ۸۰ میلادی را به مخاطب القا می‌کرد.

اما زمانی که در مورد نسخه ریمیک سایلنت هیل ۲ حرف می‌زنیم، همه چیز کاملا مدرن‌تر شده است. در بازسازی سایلنت هیل ۲، شیوه قدیمی به طور کامل حذف شده است و حالا از دوربین سرشانه‌ای استفاده می‌کند که بیشتر شبیه به بازی‌های ترسناک مدرن است. از زمان رزیدنت اویل ۴ اصلی به این طرف، در dead space و حالا نسخه ریمیک بازی سایلنت هیل ۲ اوضاع به طور کلی عوض شده است. اگر چه تغییر دوربین از حالت نسخه اصلی شاید نتواند احساس قرار گرفتن در تنگنا و معذب بودن در سایلنت هیل را نمایش دهد، اما همچنان وقتی جیمز در راهرو‌های تنگ و باریک حرکت می‌کند، دوربین نزدیک او قرار دارد.

8) صدا‌گذاری جدید شخصیت‌ها

• هنوز هم در بعضی جهات حس طبیعی بودن ندارد.

در نسخه اصلی بازی انگار صدا‌گذاری و دیالوگ‌ها به طور مصنوعی و غیر طبیعی اجرا می‌شدند. بسیاری از بازیکنان در مورد جهت‌گیری صدا در بازی شاکی بودند، دیالوگ‌های بین جیمز با تمامی شخصیت‌های بازی به طرز کاملا غیر طبیعی بیان می‌شد، جوری که انگار اصلاً حرف زدن درست و حسابی بلد نیستند. معمولا به دلیل امکانات محدود و توان پردازشی پایین کنسول‌های قدیمی، بخشی از بازی فدا می‌شد که در سایلنت هیل ۲ اصلی این مشکل دامنگیر دیالوگ‌های بازی شد. اما از طرفی برخی طرفداران این مشکلات را به عنوان ویژگی‌های خاصی که جو بازی را آزار دهنده‌تر از قبل می‌کند، این ایراد را مورد تعریف و تمجید قرار دادند.

بلوبر تیم در نسخه ریمیک سایلنت هیل 2 تغییرات زیادی در بخش صدا پیشگان انجام داده اند. از طرفی تمامی دیالوگ ها و حرکات مورد بازبینی قرار گرفته تا کمتر حس مصنوعی بودن را القا کند. واکنش های جیمز و ماریا چه در طول گیم پلی و در کات سین های بازی بسیار به واقعیت نزدیک تر است. در نهایت احساسات و عملکرد‌های غیرعادی که در نسخه اصلی وجود داشت، در بازسازی تا حد امکان حذف شده است. با این حال همان حس حضور در فضای سایلنت هیل در جای خودش همه چیز را عجیب تر می کند.

7) طراحی مجدد باس فایت‌های بازی

• دیگر نمی‌توانید دشمنان را با چوب کتک بزنید!

معمولا مبارزه با باس فایت های مختلف با ظاهر عجیب و غریب و حتی چندش آور، یکی از ویژگی‌های پیچیده در بازی‌های ترسناک محسوب می شود. اما آیا می‌توانیم تعادلی ایجاد کنیم که در آن بازیکن در حین دفاع از خود، همچنان حس ترس را تجربه کند؟ چگونه می‌توان حس ترس را در وجودتان زنده نگه دارید، وقتی که می‌دانید در نهایت با سلاح یا چوب و چماق به سراغ باس فایت بیچاره خواهید رفت؟ در بازی سایلنت هیل ۲، تمامی باس فایت‌ها جلوه‌ای از ترس‌های درونی خود جیمز ساندرلند هستند. او می‌تواند باس فایت‌های وحشتناک بازی، حتی کله هرمی قدرتمند را هم شکست دهد، زیرا در واقع با ترس‌های خود مبارزه می‌کند.

با این وجود اغلب مبارزات بازی در فضاهای کوچک مثل اتاق یا راهرو اتفاق می افتاد. اگر چه این نبرد‌ها از لحاظ رعایت تماتیک ترسناک بسیار قوی به نظر می‌رسیدند، اما در عمل و گیم پلی چنگی به دل نمی‌زدند. ریمیک سایلنت هیل ۲ این موارد را به طرز چشمگیری تغییر داد. در نسخه ریمیک بازی مبارزات از حالت ایستاده به تعقیب های طولانی در راهرو های مختلف تبدیل شده است. جایی که سازندگان قصد دارند تا حس ترسناک بودن و استاکر بودن دشمنان را بیشتر به مخاطب القا کنند. البته این تغییرات ممکن است به مذاق همه خوش نیاید، اما یک انتخاب فعال و قابلیت جدیدی از بازی محسوب می‌شود که مرز بین نسخه ریمیک و اصلی را مشخص می‌کند.

6) پازل‌های جدید و چالش برانگیز

• بدون نیاز به درگیری روی حل معما تمرکز کنید!

بسیاری از بازی‌های ترسناک از دو دهه اخیر تا نسل جدید به جای مبارزه‌های پی در پی، شما را به سمت حل کردن معما‌های مختلف و اغلب چالش برانگیز سوق می‌دهند. اما اگر توانایی مبارزه با موجودات ترسناک را نداشته باشید، تنها راه نجات شما، دوری و اجتناب کردن از آن‌ها خواهد بود. یکی از ویژگی‌های اصلی سری بازی‌های سایلنت هیل حل کردن انواع معما‌های مختلف در شرایط استرس زای بقا است که ماهیت عجیب معما‌ها را دشوار‌تر می‌کند و بر تنش بازی می‌افزاید.

تقریباً همه بازیکنان قدیمی، سری سایلنت هیل را با معما‌های پیچیده‌اش می‌شناسند که اغلب برای حل یک چالش باید یک مسیر را چند بار زیر و رو می‌کردید و یا مثل نسخه سایلنت هیل ۳ درب ورودی مترو با ابزار‌های خاصی باز می‌شد. مهمترین چیز درمسیر حل معما‌ها بازی تعقیب هیولا‌های مختلف در مسیرتان بود که نمی‌دانستید الان باید با آن‌ها بجنگید یا به معما پیش رو بچسبید تا از مخمصه نجات پیدا کنید!

در حالی که بازی Silent Hill 2 نسخه اورجینال معما‌های به مراتب منطقی‌تری نسبت به نسخه اولیه داشت، نسخه ریمیک سایلنت هیل ۲ نیز سطح دشواری مشابه نسخه اصلی را حفظ کرده است. بسیاری از معما‌های بازی اورجینال را در نسخه ریمیک هم وجود دارند، اما به شکلی طراحی شده‌اند که نتوانید پاسخ‌های قدیمی از بازی اصلی را همین جا هم استفاده کنید. همچنین در کنار آن معما‌های جدیدی هم در بازی اضافه شده‌اند تا ذهن شما را در میانه ترس‌ها هوشیار نگه دارند.

5) استفاده از نقشه‌ها در حالت Pause انجام نمی‌شود

• همه چیز ریم تایم و در لحظه اتفاق می‌افتد!

نقشه‌ها در بازی اصلی سایلنت هیل ۲ بخش مهمی از تجربه آن را رقم می‌زنند. تغییر دائمی زوایای دوربین و طراحی کابوس‌وار محیط بازی، حرکت در کوچه و خیابان‌های سایلنت هیل را به کابوسی تمام نشدنی تبدیل کرده بود. حالا با این وضعیت از کجا بفهمیم مثلاً مدرسه و یا بیمارستان در کجای شهر قرار دارد؟ تنها راهنمای شما در این شهر چند تا نقشه کهنه، کثیف و قدیمی بود و اصلا نمی شد چیزی را درست تشخیص داد. البته همین آیتم را هم باید روی زمین، در کوچه‌های متروکه و یا در کف آپارتمان و یا یک کافه خلوت پیدا می‌کردید.

در نسخه ریمیک به دلیل  نورپردازی مناسب و اجرای ریل تایم اتفاقات شما در لحظه نقشه را در دستتان گرفته‌اید و با چراغ قوه به آن خیره می‌شوید. البته اگر محیط زیاد تاریک نباشد، اصلاً چراغ قوه زیاد هم لازم نیست. یک واقعیت ترسناک جدید در بازی این است که در هنگام استفاده از نقشه بازی به هیچ عنوان متوقف نمی‌شود. اینبار جیمز در وسط هیاهو حملات دشمنان باید مسیر خود را از نقشه پیدا کند. این طور نیست که وسط خیابان تصمیم بگیرید نقشه را باز کنید و هیولا‌ها با آرامش منتظر شما بمانند!

4) نبرد‌های پویاتر و طبیعی

• بهتر است کمی مبارزه بلد باشید!

سری بازی‌های رزیدنت اویل که به عنوان پایه‌گذار ژانر ترس و بقا در دنیای گیم شناخته می‌شوند، همیشه سیستم مبارزاتی آن‌ها به طرز قابل توجهی از بسیار از رقبای خود بالاتر قرار دارد.البته این ویژگی به دلیل قابلیت های مختلف شخصیت های این سری بازی و القا حس ترس و هیجان وجود دارد.  جایی که شخصیت‌ها اغلب جزء نیرو‌های ویژه و عملیاتی هستند و حتی قدرت‌های ابرقهرمانی هم دارند. اما در سایلنت هیل، معمولاً طراحی مبارزات به گونه‌ای است که بسیار ضعیف به نظر می‌رسد و بازیکنان امکان دفاع از خود را ندارند.

معمولا شخصیت‌های اصلی بازی‌های سایلنت هیل افراد عادی هستند که اغلب توانایی استفاده حرفه‌ای از سلاح‌های گرم را ندارند. این موضوع در مورد نسخه بازسازی سایلنت هیل ۲ نیز همچنان وجود دارد. در حالی که انگار شخصیت جیمز هوش مصنوعی بهتری دارد و واکنش‌پذیری‌ او هم تغییر کرده است. البته جیمز هنوز هم هدف گیری دقیقی ندارد و ضرباتش سنگین و بدون تمرین اجرا می شوند. با این حال در مقایسه با نسخه اصلی می تواند بهتر از خودش دفاع کند.

موقعیتی که اغلب افراد عادی هم در آن دستپاچه می‌شوند، دقیقاً شرایط روحی جیمز را در سایلنت هیل نمایش می‌دهد. او یک انسان معمولی است که حتی تا به حال اسلحه هم دستش نگرفته است، چه برسد که بخواهد گله‌ای از دشمنان را به طور مداوم به رگبار بگیرد. البته در نسخه بازسازی جای‌امیدواری وجود دارد و او می‌تواند به راحتی مسافت‌های زیادی را از حمله دشمنان جا خالی دهد، به سرعت موقعیتش را عوض کند و بچرخد و سلاح‌های خود را به سرعت عوض کند. هر چند در برخی مواقع ممکن است کنترل او ناپایدار باشد، اما حداقل دیگر لازم نیست از دست دشمنان فرار کنید.

3) مدت زمان گیم پلی بیشتر

• یعنی حتی ۸ ساعت ترامای سنگین هم کافی نبود؟

بازی‌های ترسناک معمولاً به زمان محدودی نیاز دارند. شما تنها برای مدت کوتاهی در بازی احساس ترس می‌کنید، از جایتان می‌پرید یا شوکه می‌شوید، و سپس تاثیر عناصر ترسناک بازی به تدریج کاهش می‌یابد. شاید به همین خاطر است که بیشتر بازی‌های ترسناک که تجربه کرده‌ایم، زمان گیم‌پلی‌شان کمتر از 20 ساعت است. سری بازی‌های سایلنت هیل از نسخه اول تا امروز هم حول و حوش همین وضعیت می‌چرخند، طوری که سایلنت هیل ۲ اورجینال گیم پلی حدود ۱۰ ساعتی را برایتان رقم میزد.

در ریمیک سایلنت هیل 2، تمامی مکان‌ها و نقاط داستانی به شکل مشابه نسخه اصلی حفظ شده‌اند. البته موارد دیگری مثل پازل های بیشتر و تغییرات کلی گیم پلی، داستان بازی تا 20 ساعت افزایش پیدا کرده است. این موضوع جذابیت سایلنت 2 ریمیک را دو چندان کرده است، اما ضربه بدی به داستان بازی‌زده و برخی از لحظات قوی داستان آنطور که باید به چشم نمی‌آیند.

ریمیک سایلنت هیل 2 همان حال و هوای بازی اصلی را حفظ کرده است، اما برای ایجاد ترکیبی از ترس عمیق و کمی اکشن، یک تعقیب و گریز هیجان‌انگیز را به بازی اضافه کرده است. در این حالت، شما مانند یک عروسک خیمه‌شب‌بازی به این سو و آن سو می‌دوید و احساس می‌کنید که در یک کابوس بی‌پایان گرفتار شده‌اید. این دقیقاً هدف تیم سازنده را به خوبی محقق کرده است.

2) پایان‌ بندی‌ های مختلف

• به دنبال دلیل محکم‌تری برای بازگشت به کابوس سایلنت هیل هستید؛ پس تردید نکنید!

اگر تا به حال یکی از نسخه‌های سری سایلنت هیل را تجربه کرده‌اید، احتمالاً می‌دانید که اکثر بازی‌های این فرانچایز دارای چندین پایان متفاوت هستند. در واقع، با توجه به انتخاب‌ها و مسیرهایی که انتخاب می‌کنید، می‌توانید به نتایج متفاوتی دست یابید. بازی Silent Hill 2 اورجینال اولین بار این سنت را با سه پایان‌بندی مختلف در دور اول و سه پایان اضافه در حالت New Game Plus ادامه داد.

نسخه ریمیک سایلنت هیل ۲ نیز به همان شکل عمل کرده است، یعنی سه پایان‌بندی اصلی و سه پایان اضافی در حالت +new game حفظ شده‌اند.علاوه بر ان بلوبر تیم هم دو پایان بندی انحصاری به بازی اضافه کرده است و این تعاد به هشت پایان بندی مرسد. برخلاف پایان بندی های کونامی که همیشه راهنمایی های زیادی در طول بازی در اختیارتان می گذاشت، پایان بندی های بلوبر تیم را باید با اتکا به هوش و ذکاوت خودتان پیدا کنید. حالا چقدر حاضرید وقت بگذارید تا به این پایان بندی ها برسید؟

1) مجموعه‌ای ارزشمند از اقلام قابل جمع‌آوری

• مدت بیشتری بمانید و از تمامی زیبایی‌های سایلنت هیل لذت ببرید!

جمع‌آوری‌ اشیا مختلف یکی از‌ایده‌های قدیمی در بازی‌های کامپیوتری است. نظر سازندگان از ابتدا این بوده است که چگونه می‌توانیم زمان بازی را بالا ببریم و همچنان بازیکنان را درگیر نگه داریم؟ زمانی که بازیکنان را تشویق کنیم که به‌ امید پیدا کردن یک شی قابل جمع‌آوری مناطق خاصی از بازی را زیر و رو کنند. در نسخه اورجینال بازی سایلنت هیل ۲ اشیای قابل جمع‌آوری در بازی وجود نداشت و همین موضع زمان بازی را کوتاه‌تر می‌کرد. زیرا تمامی اقلام اختیاری باید به یک دلیل موجه در بازی گنجانده می‌ شدند که سازندگان رغبت زیادی به این موضوع نشان ندادند.

اما در نسخه ریمیک بازی سایلینت هیل 2 همه چیز فرق دارد. در طول بازی می‌توانید دو مجموعه مختلف از‌ اشیا قابل جمع‌آوری در بازی را پیدا کنید که با نام‌های Glimpses of the Past و Strange Photos دسته‌بندی می‌شوند. مجموعه اول به نظر می‌رسد که بازتابی از ماجراجویی‌های اصلی جیمز ساندرلند در دنیای سایلنت هیل باشد، در حالی که عکس‌های عجیب احتمالاً به بخشی از زندگی ناگفته او با همسر متوفی‌اش، ماری اشاره دارد. البته برای اینکه پایان های مخفی بازی را تجربه کنید، نیازی به جمع آوری این ایتم ها ندارید.

حرف آخر

بازی سایلنت هیل 2 در زمان عرضه خود یکی از بازی‌های ترسناک با داستان روانشناسی بود که ساعت‌های ذهن بازیکنان را درگیر می‌کرد. سازندگان در آن زمان با تأثیر از آثاری مثل جنایات و مکافات داستایوفسکی و عناوین مشابه دست به خلق اثری تاریک‌ اما پر معنا و عمیق زدند که هنوز هم بعد از دو دهه از زمان عرضه خود، داستان کاملا جذاب و درخور توجهی دارد.

از طرفی بلوبر تیم برخلاف انتقاد‌های تند طرفداران در ساخت ریمیکس سایلنت هیل 2 سنگ تمام گذاشت و این اثر جادوانه را با با کیفیتی فرای تصورمان در اختیار عاشقان این سری قرار داد. نمرات بالای نسخه ریمیک خبر از شاهکاری می‌دهد که قرار است مدت‌ها با ان سرگرم شویم و دوباره مثل اولین باری که نسخه اصلی را تجربه کردیم، بترسیم و حس هیجان را تجربه کنیم.

کونامی پس از ر‌ها کردن آثار فاخری مثل متال گیر، کسلوانیا و حتی سایلنت هیل، روی ساخت فوتبال تکاملی PES و حالا Efootball تمرکز شدیدی داشت. این لجبازی  فقط پتانسیل‌های شرکت را هدر داد و تا حد زیادی از چشم هواداران افتاد. شاید این اخرین باری باشد که هواداران به تغییر و نجات کونامی‌ امید داشته باشند، اما یک چیز مشخص است، ماهی را هر وقت از اب بگیری تازه است. ریمیک سایلنت هیل 2 هر چند یک بازی مشترک بین بلوبر تیم و کونامی است، اما نشان می‌ دهد که در آینده کونامی مسیر روشنی را طی خواهد کرد. حالا که به آخر این مقاله رسیدیم؛ نظرتان درباره تفاوت‌های اصلی بین نسخه‌های ریمیک سایلنت هیل 2 و بازی Silent Hill 2 با ما در کامنتها به اشتراک بگذارید.