ویژگی های اصیل سری رزیدنت اویل که در Resident Evil Requiem نیز حضور دارند

بازی رزیدنت اویل 9 که قرار است به‌زودی برای کنسول‌های مختلف و کامپیوتر عرضه شود، بدون اغراق یکی از مهم‌ترین دارایی‌های شرکت کپکام محسوب می‌شود. فعلاً این پروژه را با نام Resident Evil Requiem می‌شناسیم؛ عنوانی که گفته می‌شود می‌خواهد ریشه‌های قدیمی این فرنچایز را دوباره زنده کند. اما سؤال اصلی اینجاست: آیا قرار است همان حال‌وهوای کلاسیک و آشنای مجموعه را ببینیم، یا کپکام تصمیم گرفته با تغییرات غیرمنتظره طرفداران را غافلگیر کند؟ اگر مسیر تازه‌ای در پیش باشد، شاید با تعریف دوباره‌ای از عناصر قدیمی روبه‌رو شویم. اما اگر قرار است به سنت‌ها وفادار بماند، باید همان پایه‌های ترس و بقا را محکم نگه دارد. همراه پارسی گیم باشید.

چرا بازی Resident Evil Requiem می‌تواند بهترین نسخه این مجموعه باشد؟

در سال‌های گذشته، مجموعه بازی Resident Evil همیشه با چند ویژگی مشخص شناخته شده می‌شد. این مجموعه همیشه فضاهای بسته و دلهره‌آور، محیط‌هایی که مثل یک پازل به‌هم‌پیوسته طراحی شده‌اند و حس گم‌شدن و سردرگمی را القا می‌کنند. از طرف دیگر، کمبود مهمات و منابع هم بخش مهمی از تجربه بوده؛ اینکه مجبور باشید با جیب تقریباً خالی مقابل هیولاهای ترسناک دوام بیاورید. اگر رزیدنت اویل 9 بخواهد همان حس اصیل خودش را منتقل کند، باید همین ترس مبتنی بر محدودیت را حفظ کند. همان اضطرابی که وقتی آخرین گلوله‌تان را شلیک می‌کنید سراغتان می‌آید. چون دقیقاً همین لحظه‌هاست که این مجموعه را از یک اکشن ساده جدا می‌کند و به یک تجربه بقا و وحشت واقعی تبدیل می‌کند. حالا باید صبر کرد و دید کپکام کدام مسیر را انتخاب می‌کند؛ بازگشت کامل به ریشه‌ها یا قدم گذاشتن در مسیری تازه. در هر صورت، انتظارات از این نسخه بسیار بالاست.

1) بازگشت قهرمانان

در بسیاری از فرنچایزها عادت داریم که هر نسخه با یک‌سری شخصیت کاملاً تازه روبه‌رو شویم؛ انگار قرار است هر بار از صفر شروع کنیم. مثلاً مجموعه Final Fantasy تقریباً همیشه همین مسیر را می‌رود و هر قسمت داستان و قهرمان‌های خودش را دارد. اما ماجرا در مورد مجموعه Resident Evil کمی فرق می‌کند. این سری خیلی اهل ریسک کردن روی هویت اصلی‌اش نیست و سال‌هاست ستون‌هایش را روی چند شخصیت ثابت بنا کرده است. همین چهره‌های آشنا باعث شده بازیکن‌ها ارتباط عمیق‌تری با دنیای بازی برقرار کنند و حس تداوم در داستان شکل بگیرد. البته این موضوع به این معنی نیست که قراره در بازی Resident Evil Requiem چهره‌های تازه‌ای ببینیم. تجربه نشان داده هر وقت شخصیت جدیدی وارد این دنیا شده، اگر درست پرداخته شده باشد، توانسته جای خودش را باز کند.

نمونه‌اش را در بازی Resident Evil 7: Biohazard دیدیم و بعد هم در بازی Resident Evil Village. جایی که کاراکترهای تازه معرفی شدند و اتفاقاً ماندگار هم شدند. با این حال، کپکام معمولاً ترجیح می‌دهد همان چهار قهرمان اصلی‌اش را در مرکز توجه نگه دارد. شاید همین تصمیم باعث شده این فرنچایز بعد از این همه سال هنوز هویت انسانی و قابل لمسش را حفظ کند. بازیکن‌ها فقط با یک فضای ترسناک طرف نیستند. با آدم‌هایی روبه‌رو هستند که سال‌هاست می‌شناسندشان و رشدشان را دیده‌اند. در نهایت، ترکیب چهره‌های قدیمی و شخصیت‌های تازه همان چیزی است که می‌تواند تعادل را حفظ کند؛ هم حس آشنایی را زنده نگه دارد، هم راه را برای نفس تازه باز کند. حالا باید دید در نسخه جدید این تعادل چطور شکل می‌گیرد.

2) حضور مرموز شرکت Umbrella Corporation

شرکت آمبرلا در اکثر نسخه همان نیروی پشت‌پرده‌ای بود که با آزمایش‌های جاه‌طلبانه علمی خودش جرقه‌های دنیای آخرالزمانی را زد و موجودات بی‌رحمی را وارد دنیا کرد. اشتباهات این آزمایشگاه پس از گذشت زمان تبدیل به فاجعه‌های جبران‌ناپذیری شدند و بحران‌های جهانی را ساختند. زامبی‌ها اولین نماد این فرنچایز بودند و بعدها با ویروس‌های قوی‌تر تکامل پیدا کردند. از نسخه چهارم این مجموعه دیگر زامبی‌ها شکل سنتی خودشان را کنار گذاشتند و تبدیل به تهدیدات تازه‌تری شدند. با اینکه شرکت آمبرلا کم‌تر به حاشیه می‌رود ولی در بیشتر آثار سایه شوم این کمپانی روی داستان‌ها سنگینی می‌کند. تقریبا شیوع بیشتر ویروس‌های کشنده از آزمایشگاه‌های این کمپانی شروع می‌شود و در راس امپراطوری این شرکت‌ها نام آلبرت وسکر برای ما آشنا به نظر می‌رسد.

3) امکان تجربه چندین باره بازی

در بیشتر نسخه‌هایی که از این مجموعه تجربه کردیم، بازیکنان می‌توانستند بعد تمام کردن کامل بازی تمام تجهیزات، مهمات یا حتی سلاح‌های ویژه را با خودشان به دور بعدی ببرند. این فرصت نیز برای بازی رزیدنت اویل 9 ممکن است وجود داشته باشد و حس ترس دور اول جای خودش را به حس قدرت و تسلط در دور دوم دهد. چرخه کلی این آثار به این گونه طراحی می‌شود که اول حس بقا را تجربه کنید و بعد سراغ انتقام بروید. این ایده زمانی به اوج خودش رسید که لیان می‌توانست لباس گانگستری خودش را داشته باشد و با یک اسلحه اتوماتیک Chicago Typewriter دشمنان را سوراخ سوراخ کند. بازی اویل چهار بخاطر کمبود مهمات در دور اول عرق گیمرها را درمی‌آورد، ولی در تجربه‌های بعدی سلاح‌های خاصی را در اختیار بازیکنان قرار می‌داد. نسخه چهارم از مجموعه بازی رزیدنت اویل به شما اجازه می‌داد که بعد از یاد گرفتن قوانین، آن‌ها را هرجور که می‌خواهید بشکنید.

4) طراحی‌های مترویدونیا

در اغلب آثار این مجموعه DNA مترویدوانیا به خوبی مشاهده می‌شود و بازیکنان برای رسیدن به بخش‌های مختلف باید یک آیتم یا کلید مخصوصی را به دست آوردند. گاهی اوقات نیز تنها با حل کردن پازل‌ها اجازه ورود به قسمت جدید داده می‌شد، در غیر اینصورت بازیکنان ساعت‌های زیادی را باید دنبال جواب صحیح می‌رفتند. کار زمانی به اوج سختی خودش می‌رسید که وقت حل کردن پازل وارد تله هم می‌شدید. جریان تمام معماهای این فرنچایز از عمارت اسپنسر شروع می‌شود، برای حل کردن یک پازل ناخواسته وارد یک آزمایشگاه زیرزمینی خواهید شد. در کنار این موضوع اداره پلیس راکون سیتی را داریم که تمام معماهای آن شبیه به یک مکعب روبیک طراحی شده است و هر کلید یا مدال و قطعه‌ پازل یک مسیر تازه در همان فضای همیشگی باز می‌کند. با این تفاوت که همه چیز در شهر راکون سیتی گسترده‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

5) محدودیت تمام منابع مورد نیاز

زمانی که گیمرها با کمبود منابع روبرو می‌شدند، حس ترس و اضطراب را بیشتر درک می‌کردند. زمانی که در عمارت اسپنسر بودیم بین نگهداشتن گیاهان درمانی و استفاده کردن آن‌ها گیر می‌کردیم. در بازی رزیدنت اویل 9 نیز ممکن است تصمیم‌گیری برای استفاده از مهمات و آیتم‌های مختلف دشوار باشد، البته هنوز عنوانی مثل نسخه اولیه این مجموعه گیمرها را با محدودیت شدید روبرو نکرده است. در اکثر آثار این فرنچایز جذاب و دوست‌داشتنی دیدیم که انتخاب‌ها همیشه محدودیت‌‌های خاص خودشان را داشتند. زمانی که گلوله‌ها به اتمام می‌رسیدند باید از چاقو خودتان برای کشتن دشمنان استفاده می‌کردید، با توجه به این که در بازی‌های جدیدتر چاقو هم آیتم همیشگی نبود. این حس کمبود و مواجه شدن با محدودیت‌ها برای همیشه بخشی از سنت اصیل رزیدنت به شمار می‌آید.

6) اسناد و فایل‌های پراکنده برای روایت بهتر داستان

در بیشتر کات سین‌ها و جریان‌های اصلی داستان بازی تمرکز روی شخصیت‌های اصلی می‌رود و توجه کم‌تری به دیگر جزئیات این آثار می‌شود. یادداشت‌ها و اسناد پراکنده‌ در بخش‌‌های مختلف بازی قرار داده شده‌اند تا این کمبود را پوشش دهند و درک بهتری از محیط بازی در اختیار گیمرها قرار دهند. گاهی اوقات حتی پیام‌های روی دیوار حس انسانی بیشتری از محیط به گیمرها انتقال می‌دهند. در بازی اول این مجموعه با یادداشتی مواجه می‌شدیم که یک فرد در زمان تبدیل شدن به زامبی آن را نوشته بود و به خوبی می‌توانست چندین لایه‌ ترس را به بازیکن منتقل کند. ایجاد چنین فضایی برای ترساندن گیمرها اهمیت بسیار زیادی دارد و فرنچایز رزیدنت اویل از این عنصر به خوبی استفاده می‌کند. احتمالا در بازی Resident Evil Requiem با داستان‌هایی روبرو خواهیم شد که ترس را پررنگ‌تر از همیشه می‌کنند.

7) اتاق‌های امن و صدای آرام‌بخش آن‌ها

پیدا کردن یک اتاق امن یا فضایی که به شما اجازه شخصی‌سازی کردن دهد، یکی از لذت‌بخش‌ترین کارها در بازی‌های گوناگون این مجموعه بود. معمولا در این منطقه‌ها یک موزیک دلنشین پخش می‌شد و بدون تهدید هیچ هیولا یا دشمنی می‌توانستید بازی را ذخیره کنید. همچنین به گیمرها فضایی داده می‌شد که با استفاده از آن می‌توانستند آیتم‌ها و تجهیزات اضافی را ذخیره کنند. این سیستم مدیریت منابع را برای گیمرها آسان‌تر می‌کرد و باعث می‌شد تا در شرایط مختلف از آیتم‌های بااهمیت‌‌تری استفاده کنند. با اینکه بعد از بازی Resident Evil 4 صندوق‌ها را ندیدیم، اما هنوز منطقه‌های امن برای خرید یا فروش سلاح‌ها همچنان پابرجا بودند. در نسخه‌های اولیه این فرنچایز باید حتما از Ink Ribbons برای ذخیره کردن بازی استفاده می‌کردید و این امکان وجود دارد که در حالت سختی بالاتر بازی Resident Evil Requiem این آیتم وجود داشته باشد.

8) فضای بسته و خفقان‌آور

فضای بسته و تاریک بازی رزیدنت اویل 9 شبیه به دستان نامرئی دور گلوی بازیکنان حلقه می‌زند و آن‌ها را در خود فرو می‌کشد. با اینکه حرکت زیادی در محیط بازی دیده نمی‌شود، ولی انگار همه چیز با گذشت زمان سنگین‌تر از گذشته می‌شود. نور کم و سایه‌های حجیم شما را وادار می‌کنند که به کوچک‌ترین صدا هم عکس‌العمل نشان دهید. از نسخه بازسازی بازی دوم توجه به اتمسفر ترسناک و فضای وهم‌آلود به اوج خودش رسید. ترس و اضطرابی که در محیط بازی احساس می‌کنید از جنس ترس‌های روانشناختی هستند. با اینکه در بیشتر قسمت‌های بازی تنها نیستید، ولی در هر صورت احساس تنهایی تا انتهای این اثر شما را تنها نمی‌گذارد. گذشته از این موارد فضای بسته این اثر به شما می‌گوید که به صورت مداوم توسط موجودات مختلف در حال تعقیب شدن هستید. مانند نسخه‌های گذشته این مجموعه به حجم سایه‌ها و تاریکی توجه زیادی شده است تا عنصری مثل سکوت هم سنگینی خودش را داشته باشد.

9) ویروس‌ها و سلاح‌های بیولوژیک (B.O.W.)

ویروس‌ها در سری بازی Resident Evil همیشه جایگاه ویژه‌ای داشتند و از همان اول T-Virus انسان‌ها را تبدیل به حیوانات بی‌رحم می‌کرد. بعدها با نسخه جهش یافته‌ای مثل G‑Virus مواجه شدیم که تغییرات وحشتناکی در بدن قربانی‌ها ایجاد می‌کرد، این ویروس‌ها در ابتدا باعث مرگ قربانی می‌شدند و در ادامه به صورت هدفمند از بدن قربانی به عنوان اسلحه بیولوژیکی استفاده می‌کردند. قطعا در بازی Resident Evil Requiem این‌گونه سلاح‌ها نقش مهمی در وحشت و کشمکش داستان ایفا خواهند کرد. جدا از بخش تاثیرات عجیب و غریب این ویروس‌ها، شاهد نمایش‌های علمی هستیم که حالا تمام آن‌ها از کنترل خارج شده‌اند. حالا تبعات منفی تمام این جاه‌طلبی‌ها و اشتباهات محاسبات به انسان‌ها بازگشته است و آن‌ها را تبدیل به هیولای غیر قابل کنترلی کرده است.

10) استاکرها

موجودات تعقیب‌کننده یا همان استاکرها ترسناک‌ترین و نفس‌گیرترین تهدیدهایی هستند که با آن‌ها در جریان گیم پلی روبرو می‌شدیم. در نسخه جدید این فرنچایز ممکن است استاکرها همان رویکرد همیشگی خودشان را کنار گذاشته باشند و بخواهند تا جای ممکن گیمرها را آزار دهند. در نسخه جدید این فرنچایز می‌بینیم که این موجودات عظیم‌تر از همیشه شده‌اند و در بخش‌های حساس داستان بازی حضور دارند.  هیچ سلاحی قدرت نابود کردن این موجودات بی‌شاخ و دم را ندارد. برای زنده ماندن از دست استاکرها بازی باید در بیشتر شرایط از دست آن‌ها فرار کنید. برخی از این دشمنان سهمگین در این بازی جدید را با نام‌هایی مثل: Mama ،The Butcher و Chunk می‌شناسیم که دست از تعقیب شما برنمی‌دارند. دقیقا در زمانی که انتظار حضور آن‌ها را ندارید، سر راهتان سبز خواهند شد. هر کدام از این موجودات عجیب و غریب می‌توانند جریان داستانی خودشان را داشته باشید و گیمرها را درگیر نبردهای خاصی کنند.

11) باس‌فایت‌های چندمرحله‌ای جهش‌یافته

در سری Resident Evil شاهد حضور باس‌فایت‌های چندمرحله‌ای جهش‌یافته هستیم که بازی را تبدیل به یک تجربه وحشت تمام عیار می‌کنند. جدا از اینکه این موجودات بسیار بزرگ و قدرتمند هستند، در هر مرحله از نبرد، قوانین فیزیک، محیط و حتی تاکتیک‌های بازیکن را به چالش می‌کشند. معمولا این باس‌ها به خاطر وجود ویروس‌های پیشرفته و سلاح‌های بیولوژیک دست‌ساز تبدیل به این موجودات ترسناک شده‌اند. بعد از هر مرحله بدن آن‌ها با تغییرات بیشتری مواجه می‌شود و استخوان‌ها و عضلات آن‌ها شکل اصلی خودشان را از دست می‌دهند. هر کدام از جهش‌ها یک الگوی جدید را برای آن‌ها می‌سازد و بیشتر حملات و آسیب‌پذیری‌ها شکل متفاوت‌تری به خودشان می‌گیرند. این رویکرد باعث می‌شود تا بازیکنان نتوانند همیشه از یک تاکتیک خاص برای درگیری با این هیولاها کمک بگیرد. برای مثال، باس‌هایی مانند Nemesis یا Tyrant در نسخه‌های کلاسیک، و باس‌های جدیدتر بازی Resident Evil Requiem، هرکدام چندین فاز دارند. در فازهای اول حملات شاید سبک باشند، ولی در مراحل بعدی با تغییرات جهشی قدرت حملات سنگین‌تر از گذشته خواهد شد.

جمع‌ بندی

در حقیقت باید بگوییم که سری بازی رزیدنت اویل از همان روز اول روی چند اصل ساده اما مهم بنا شده است؛ ترسی که آرام‌آرام زیر پوستتان می‌خزد، کمبود مهمات، محیط‌های تودرتو و رازهایی که باید لایه‌به‌لایه کشفشان کنید. در این مجموعه همیشه قرار نیست قهرمانِ شکست‌ناپذیر داستان باشید، بلکه باید بیش‌تر وقت‌ها فقط زنده بمانید. حالا در بازی Resident Evil Requiem همان حس قدیمی دوباره زنده شده، اما با ظاهر و روایت امروزی‌تر. چیزی که این نسخه را به ریشه‌ها وصل می‌کند فقط حضور زامبی‌ها یا پازل‌ها نیست، بلکه القای آن حس ناتوانی همیشگی این فرنچایز به بازیکنان است. این ساختار یادگار دوران طلایی مجموعه است و هنوز هم جواب می‌دهد. با این حال، وفاداری به گذشته به معنی درجا زدن نیست. این نسخه جدید از تکنولوژی‌های جدید، نورپردازی واقع‌گرایانه‌تر و فضاسازی سینمایی استفاده می‌کند تا تجربه مدرن‌تری را بسازد. اما هسته اصلی خودش را تغییر نداده و به شما بقایی در دل وحشت ارائه می‌دهد. در نهایت، این نسخه نشان می‌دهد یک مجموعه می‌تواند هم به گذشته‌اش احترام بگذارد و هم رو به جلو حرکت کند. Requiem فقط یک ادامه ساده نیست؛ بیشتر شبیه ادای احترامی حساب‌شده به میراث ترس و تنشی است که رزیدنت اویل را به یکی از ماندگارترین نام‌ها در دنیای بازی تبدیل کرده است. نظر شما در این رابطه چیست؟ آيا شما نیز از طرفداران قدیمی و دو آتیشه این مجموعه محبوب هستید؟ شما دوست دارید چه ویژگی‌های اصیل دیگری در نسخه جدید این سری حضور داشته باشد؟ شما عزیزان می‌توانید نظرت باارزش خودتان را با تیم پارسی گیم و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.