نقد و بررسی بازی The Legend of Zelda Ocarina of Time Remake

سری بازی  The legend of Zelda در سال 1998 با عنوان Ocarina of time گام بلندی در بازی‌های سه بعدی برداشت وجایگاه خود را بعنوان پرچمدار بازی‌های سه بعدی و جهان بازتثبیت نمود و تبدیل به یکی از به یادماندنی‌ترین وتاثیرگذارترین نام های این عرصه شد. افسانه‌ای‌که دنیای فانتزی وبی‌مانندش یادآورخاطرات کودکی‌مردی‌است‌که بهمان وفادارماندن به علایقمان را اموخت واینکه چطوررویای یک کودک می‌تواند به‌جهانی‌غنی‌ازجزئیات به‌همراه شخصیت‌هایی گوناگون که هر کدام هویت مخصوص به‌خود را دارند مبدل شود.

بازسازی Ocarina of time که نقطه عطف این مجموعه محسوب می‌شود، بازگویی زیبا از افسانه‌ای است که هویتی جدا از نسخه اورجینال می‌سازد و به ما یادآوری می‌کند که شاهکار نینتندو هنوز هم حرف های زیادی برای گفتن دارد.

گل سرسبد بازی‌های نینتدو بازگشته تا باری دیگر تجربه‌ای تازه از یک افسانه را روایت کند، شاهکاری که گذشت زمان تاثیری بر او نگذاشته و ماجراجویی‌های لینک که حالا رنگ و بویی تازه به خود گرفته است تجربه‌ای به شدت ماندگار را ارائه می‌دهد. در ادامه با نقد و بررسی بازی The Legend of Zelda Ocarina of Time Remake با ما همراه شوید

جذابیت های هایرول ادامه دارد

The Legend of Zelda Ocarina of Time از همان لحظه آغازین دست شما را می‌گیرد و با خود به درون دنیای شگفت انگیز هایرول می‌برد، دنیایی آراسته به جزئیات ریز و درشت، محیطی فانتزی و پویا که در هر گوشه و کنارش به شما حس زنده بودن می‌دهد و از همان ابتدا مخاطب را به گونه‌ای بسیار دوستانه و خودمانی با خود همراه می‌سازد که حسی شبیه به بازگشت به خانه دارد، درهمان لحظات ابتدایی بازی مخاطب پیوند دوستانه‌ای با لینک و ناوی که پری راهنما و همراه همیشگی لینک است برقرار می‌کند.

وفاداری به یکی از ویژگی‌های نسخه اصلی که احساس ماجراجویی و اکتشاف در سرزمین هایرول است از قابل‌توجه‌ترین نکات این بازسازی است به طوریکه روایت داستان شما را محدود به ترتیب یا اجباررفتن به مناطق خاص نمی‌کند و به بازیکن فرصت رو به رو شدن با مناطق مختلف را می‌دهد که از جنگل های کوکاری گرفته تا کوهستان‌های آتشفشانی، دریاچه‌ها، قصر ملکه زلدا و سیاهچال‌های اسرارآمیز، در واقع جهان بازی صرفا برای حرکت کردن طراحی نشده است، بلکه هر منطقه بخشی از روند پیشرفت در بازی را تعریف می‌کند، به طور مثال اگر لینک تنها با راهنمایی‌های خطی داستان جلو برود ممکن ابجکت‌های کلیدی را که یافتنشان منوط به اکتشاف در سیاهچال‌ها یا تعامل با شخصیت‌های مختلف است از دست بدهد.

اصالتی بی نهایت

تا به حال هنگام تجربه یک بازی از خود پرسیده‌اید که چرا اینقدر همه چیز به زیبای با یکدیگر پیوند خورده است؟

این دقیقا همان اصالت مجموعه زلداست، اصالتی که در چهل سالگی این فرانچایز هنوز هم با قدرت حفظ شده و خودنمایی می‌کند. در طول ماجراجویی‌های لینک شما هرگز از گشت و گذار و زیر و رو کردن هایرول خسته نمی‌شوید و بدانید که همیشه اشیاء ومکان‌هایی برای اکتشاف یافت می‌شود. یکی از نکات مهم در حفظ اصالت بازی، محافظت از فلسفه‌ طراحی آن است، اکتشاف‌هایی که به جست و جو و حل معما ها دراعماق سیاهچال‌ها منجر می‌شود، می‌تواند شما را مدت زیادی درگیر فکر کردن کند و همینطور گاهی اوقات هم به شکلی ساده لوحانه عمل می‌کند و از جذابیت خود می‌کاهد، اما هیچگاه لینک را بدون پاداش رها نمی‌کند، طراحی بازی در این بخش نیز بسیار هدفمند رفتار کرده است، به شکلی که پیشرفت بازیکن به شناخت بهتر و تعامل بیشتر با جهان بازی وابسته است.

و اما نبردها بسیار استادانه به هویت بازی گره خورده است و به زیبایی با اکتشافات و ارتباطات شما دربازی پیوند می‌خورد. شمشیر و سپری که همیشه مانند دوستانی جدا نشدنی برای لینک هستند در Ocarina of Time هم بر لباس سبز قهرمان ما نقش بسته‌اند، اما بازی به شما می‌قبولاند که تنها شمیر و سپر ابزار کافی برای رسیدن به هدف نیست، از بمب‌ها و اسلینگ شات گرفته تا بومرنگ و دکواستیک که تمامی آن‌ها کارآمد هستند و هیچکدام احساس اضافه بودن در لیست سلاح ها را به شما منتقل نمی‌کنند، یکی از جذابیت‌های این بخش را ساختار جدید کنسول نینتندو رقم می‌زنند که به لطف انها هدف‌گیری لذت ویژه‌ای پیدا کرده است و کنترل دوربین نیز به شکلی مدرن‌تر تغییر یافته است. در نسخه اصلی استفاده از اسلینگ شات به دلیل محدودیت‌های کنترلرچندان احساس راحتی نداشت، اما حالا هدف‌گیری آزادانه‌تر باعث شده که این سلاح جذاب تر بنظر برسد، از طرفی دیگر مبارزه با دشمنان همچنان به شناخت الگو‌های رفتاری آن‌ها وابسته است، بطور مثال لینک نمی‌تواند با تمام دشمنان در حالی که شمشیر و سپر در دست دارد مبارزه کند و باید از سلاح‌های گوناگونی که با جست و جو در محیط پیرامون خود یافته استفاده کند؛ اما در این زمینه هم وفاداری بازی به نسخه اصلی همچنان پا بر جاست.

لالایی زلدا

در بازی The Legend of Zelda Ocarina of Time  موسیقی صرفا برای همراهی با تصویر نیست بلکه زبانی مستقل بوده که به احساسات شکل می‌دهد، به سکوت معنا می‌بخشد و گاهی عمیق‌تر از خود روایت سخن می‌گوید.

اکارینا تنها یک آلت موسیقی آویزان بر لباس لینک نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین عناصر هویتی و فلسفی بازی به شمار می‌رود. اکارینا زبان ارتباط لینک با جهان پیرامونش است، زبانی که به همراهش می‌تواند بر زمان، طبیعت، خاطرات و حتی سرنوشت تاثیر بگذارد. نمی‌توان از اهمیت بالای اکارینا چشم پوشید و باید گفت که بدون اکارینا بخش زیادی ازهویت بازی از میان می‌رود. نکته ای که اتصال لینک و اکارینا را محکم تر می‌سازد این است که لینک شخصیتی بسیارکم حرف وتقریبا خاموش دارد که اکارینا تبدیل به ابزاری برای بیان احساساتش می‌شود.

یکی ازخلاقانه‌ترین نکات بازی این است که موسیقی فقط برای زیبایی یا رنگ دادن به محیط استفاده نمی‌شود بلکه قدرت تغییر واقعیت را هم دارد، به این شکل که هر ملودی اکارینا در هایرول اتفاقات مشخصی را رقم می‌زند، مانند آواز “Saria`s Song” که بیانگر دوستی و ارتباط است و برای لینک این ملودی ارتباط با ساریا را فراهم می‌کند و یا لالایی زلدا (Zelda`s lullaby) که بسیار ملودی پر کاربردی به حساب می‌آید و میتواند مجوز عبوری برای دروازه‌ها و راه‌های مخفی باشد، این ملودی همچنین بیانگر قدرت مقدس و میراث سلطنتی خاندان زلدا نیز هست.

قهرمانی کوچک در سرنوشتی بزرگ

شاید بسیاری، بازی Ocarina of Time را بعنوان یک بازی شاد و ماجراجویانه به خاطر آورند، اما در واقع این بازی روایتگر یکی از تاریک‌ترین و غم‌انگیز ترین داستان‌های تاریخ ویدئو گیم است، روایتی عمیق از بلوغ، فداکاری و دوستی، داستان پسربچه‌ای به نام لینک که از دل جنگل برای هدفی بزرگ‌تر از حد و اندازه‌های خود برگزیده می‌شود و قدم در مسیری می‌گذارد که لازمه ادامه دادن درآن فداکاری‌های بسیار است، تاوانی که قهرمان هایرول باید آن را بپردازد.

در بخش داستانی ماجراجویی‌های لینک دست نخورده باقی مانده، تعاملات با شخصیت‌های مختلف و محیط بازی به لطف بهبودهای بصری دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. نسخه ی ریمیک با تمرکز بیشتر روی جزئیات طراحی و وضوح  چهره‌ها، سکانس‌ها و بهبود کیفیت صداگذاری، تعریفی تازه برای داستانی دراماتیک و عمیق کرده است.

The Legend of Zelda Ocarina of Time حالا به لطف نینتندو سوییچ 2 شکلی مدرن به خود گرفته، که با بهبود طراحی و کیفیت بصری حسی به مراتب عمیق‌تر از قبل را به مخاطب القاء می‌کند و از اضافه شدن و تغییرات در بخش موسیقی بازی هم نمی‌شود غافل شد که رنگ و بویی تازه به روح بازی بخشیده و مکان های مختلف را پویا تر از قبل تعریف می‌کند.