G-Sync و FreeSync چیست؟

اگر پس از خرید کارت گرافیک مدنظر خود، قصد دارید به صورت حرفه‌ای بازی‌های ویدیویی را تجربه کنید، هماهنگی میان فریم ریت کارت گرافیک و نرخ نوسازی مانیتور یکی از عوامل حیاتی برای تجربه‌ای روان و بدون پارگی تصویر است. فناوری‌های G-Sync از انویدیا و FreeSync از AMD دقیقاً برای حل همین مشکل طراحی شدند. پیش از ظهور این دو فناوری، گیمرها مجبور بودند بین پارگی تصویر یا Screen Tearing و تاخیر ورودی یا Input Lag یکی را انتخاب کنند، زیرا فعال سازی گزینه‌هایی مانند V-Sync باعث می‌شد تا با وجود حذف پارگی تصویر، سرعت واکنش سیستم کاهش پیدا کند. این در حالی است که فناوری‌های G-Sync و FreeSync با ایجاد هماهنگی پویا میان فریم ریت و ریفرش ریت، مانع از بروز این ناهماهنگی می‌شوند. در این مطلب شما را با این دو فناوری آشنا می‌کنیم.

فناوری G-Sync چیست؟

فناوری G-Sync اولین بار در سال ۲۰۱۳ توسط شرکت NVIDIA معرفی شد تا مشکلات همیشگی پارگی تصویر و ناهماهنگی فریم‌ها را در مانیتورهای گیمینگ از بین ببرد. در گذشته، مانیتور با نرخ ثابتی مانند ۶۰ هرتز تصویر را تازه سازی می‌کرد اما کارت گرافیک ممکن بود در هر لحظه فریم‌های بیشتری یا کمتری تولید کند. نتیجه این ناهماهنگی، بریدگی تصویر و نمایش هم زمان چند فریم ناقص روی صفحه بود. انویدیا با G-Sync این مشکل را با استفاده از تراشه‌ای خاص در داخل مانیتور برطرف کرد که به مانیتور اجازه می‌دهد نرخ نوسازی خود را به صورت پویا و هماهنگ با خروجی کارت گرافیک تغییر دهد. این تراشه عملاً مغز هماهنگی میان GPU و مانیتور است.

در زمان فعال سازی G-Sync، کارت گرافیک انویدیا فریم بعدی را تنها زمانی ارسال می‌کند که مانیتور آماده نمایش آن باشد. این روش از پارگی تصویر جلوگیری کرده و تجربه‌ای بسیار نرم‌تر ارائه می‌دهد، حتی در شرایطی که فریم ریت بازی پایین بیاید. البته پیاده سازی این فناوری ارزان نیست، زیرا تولیدکنندگان مانیتور باید مجوز انویدیا را خریداری کنند و تراشه اختصاصی آن را در محصول خود قرار دهند. در نتیجه، مانیتورهایی که چنین قابلیتی دارند معمولاً ۱۰۰ تا ۱۵۰ دلار گران‌تر از مدل‌های عادی هستند. با این حال، کیفیت بی نقص تصویر، کاهش چشمگیر Input Lag و عملکرد عالی در فریم ریت‌های پایین باعث شده است G-Sync همچنان گزینهٔ محبوب گیمرهای حرفه‌ای و کاربران سیستم‌های بالارده باقی بماند.

فناوری FreeSync چیست؟

دو سال پس از معرفی G-Sync، شرکت AMD فناوری FreeSync را در سال ۲۰۱۵ معرفی کرد تا پاسخی به تکنولوژی جدید انویدیا ارائه دهد. برخلاف G-Sync، فناوری FreeSync نیازی به تراشهٔ سخت افزاری ندارد و به استاندارد باز Adaptive Sync که در پروتکل DisplayPort 1.2a و نسخه‌های بعدی تعریف شده متکی است. این طراحی باعث شد FreeSync به فناوری‌ای رایگان برای سازندگان مانیتور تبدیل شود؛ به این معنا که هر تولیدکننده‌ای می‌تواند بدون پرداخت هزینهٔ لایسنس، آن را در محصولات خود قرار دهد. نتیجهٔ این سیاست افزایش چشمگیر تعداد مانیتورهای پشتیبانی کننده از FreeSync و کاهش قیمتِ آن‌ها در بازار بود.

FreeSync نیز مانند G-Sync با تنظیم نرخ تازه سازی نمایشگر بر اساس فریم ریت خروجی کارت گرافیک، از بروز پارگی تصویر و تأخیر جلوگیری می‌کند. این فناوری ابتدا مختص کارت‌های گرافیک AMD طراحی شده بود اما بعدها برخی کارت‌های انویدیا سری GTX 10 و RTX نیز توانستند از آن پشتیبانی کنند. با وجود این مزیت ها، FreeSync در برخی مانیتورهای ارزان‌تر ممکن است با مشکلاتی مانند گوستینگ مواجه شود؛ یعنی سایهٔ اشیای متحرک برای لحظه‌ای روی صفحه باقی می‌ماند. با این حال، نسخه‌های جدید FreeSync Premium و FreeSync Premium Pro این مشکلات را به حداقل رسانده و قابلیت‌هایی مانند پشتیبانی از HDR و کاهش Latency را نیز افزوده اند.

بررسی تفاوت G-Sync و FreeSync

به منظور بررسی تفاوت G-Sync و  FreeSync باید گفت که هر دو فناوری هدفی یکسان دارند و آن هم حذف پارگی تصویر و همگام سازی پویا میان فریم ریت کارت گرافیک و ریفرش ریت مانیتور است. با این حال، تفاوت در نحوه پیاده سازی و سیاست‌های تجاری دو شرکت، باعث شده مسیر این دو فناوری به کلی متفاوت باشد. فناوری G-Sync با استفاده از تراشهٔ سخت افزاری انویدیا در داخل مانیتور، کنترل دقیق‌تری بر فرآیند همگام سازی دارد و در نتیجه کیفیت تصویر و ثبات عملکرد بالاتری ارائه می‌دهد. این در حالی است که FreeSync برای دستیابی به چنین هدفی از قابلیت‌های نرم افزاری کارت گرافیک و استاندارد DisplayPort استفاده می‌کند که وابسته به مدل مانیتور و درایور GPU می‌تواند متفاوت عمل کند.

از نظر قیمت و در دسترس بودن، FreeSync از مزیت قابل توجهی برخوردار است، زیرا رایگان و فراگیر است. مانیتورهای دارای این فناوری در تمام رده‌های قیمتی از مدل‌های اقتصادی تا حرفه‌ای دیده می‌شوند. در مقابل، مانیتورهای G-Sync به دلیل هزینه لایسنس و تراشه داخلی، معمولاً گران‌تر هستند و تنها در میان محصولات بالارده یافت می‌شوند. از لحاظ عملکرد نیز تفاوت‌هایی وجود دارد. فناوری G-Sync در نرخ‌های فریم پایین پایدارتر عمل کرده و کمتر دچار لرزش یا Stuttering می‌شود، در حالی که برخی مدل‌های FreeSync در همین شرایط ممکن است تاخیر یا تاری لحظه‌ای نشان دهند. با این حال، برای بیشتر کاربران و گیمرهای معمولی، FreeSync به دلیل قیمتِ پایین‌تر و سازگاریِ گسترده‌تر انتخابی منطقی‌تر است، در حالی که گیمرهای حرفه‌ای با سیستم‌های قدرتمند انویدیا معمولاً به دنبال تجربه‌ای بی نقصِ G-Sync می‌روند.

حرف آخر

در این مطلب شما را با فناوری‌های G-Sync و FreeSync آشنا کردیم. انتخاب میان G-Sync و FreeSync به کارت گرافیک و بودجه شما بستگی دارد. اگر از کارت‌های گرافیک AMD استفاده می‌کنید، مانیتورهای FreeSync بهترین گزینه اند؛ چرا که اقتصادی‌تر هستند و بهترین سازگاری را با همان کارت‌ها ارائه می‌دهند. این در حالی است که اگر سیستم شما بر پایهٔ کارت‌های گرافیک سری GTX 10، RTX 20 یا RTX 30 انویدیا ساخته شده باشد، مانیتورهای G-Sync تجربه‌ای کاملاً روان، بدون تأخیر و با دقت رنگ بالاتر ارائه می‌دهند.